Na zespół bolesnego barku zasługuje wiele przypadłości, które dotyczą wspomnianego stawu i jego okolic. U podstaw przyczyn, zarówno bólu barkowego jak i ograniczenia ruchu w stawie, leży wiele czynników. Mogą to być przeciążenia mięśni, uszkodzenie ścięgien, zapalenie kaletki, itp. Można je podzielić na czynniki wewnątrzbarkowe i zewnatrzbarkowe.
Do pierwszych wewnątrzbarkowych można zaliczyć:
– zespół ciasnoty podbarkowej,
– zapalenie kaletki,
– uszkodzenie ścięgien pierścienia rotatorów,
– zmiany zwyrodnieniowe.
Zaliczają się tu również zwapnienia, niestabilność stawową, efekty pourazowe jak złamania czy zwichnięcia.
Do drugiej grupy, przyczyn zewnątrzbarkowych, zaliczyć można:
– zmiany zwyrodnieniowe,
– dyskopatie odcinka szyjnego kręgosłupa,
– bóle reumatyczne.
Zalicza się również jamistość rdzenia, chorobę niedokrwienną serca (MIC), uszkodzenie splotu ramiennego.
W przypadku zespołu bolesnego barku, bólowi zwykle towarzyszy obrzęk, a nierzadko i przykurcz, który i tak powoduje ból, gdyż wywołuje go stałe napięcie mięśni. Stałe napięcie z kolei sprawia, że o takim barku mówi się, jako o „zamrożonym”. Za „zamrożenie” odpowiada pogrubiona (wypełniona płynem) i usztywniona torebka stawowa, która w znacznym stopniu ogranicza ruch w stawie ramiennym. Zwykle też, z powodu bólu chorzy unikają ruchu kończyną górną dodatkowo przyczyniając się do jego stopniowego unieruchomienia.
I jeśli w takim wypadku nie zostanie wprowadzone, odpowiednio szybko, postępowanie rehabilitacyjne, zarówno w samej torebce stawowej jak i w przestrzeni podbarkowej mogą utworzyć się zrosty, trwale usztywniające staw, w dalszym czasie prowadzące do zwyrodnienia. Wówczas jedynym ratunkiem będzie leczenie operacyjne.
Zespół bolesnego czy „zamrożonego” barku dotyczy zwykle osób po ukończeniu czwartej dekady życia ale nie jest to regułą.
Rehabilitacja i leczenie zespołu bolesnego barku w dużej mierze zależy od prawidłowej diagnozy i ustalenia przyczyn, a celem leczenia jest zniesienie dolegliwości bólowych i przywrócenie prawidłowych funkcji stawu barkowego.
Pierwszy etap leczenia zespołu bolesnego barku zwykle stanowi kuracja farmakologiczna niesteroidowymi lekami przeciwzapalnymi (NLPZ). Czasem niezbędne okazać się mogą iniekcje steroidami w przestrzeń podbarkową. W silnych stanach bolesności poleca się przyjmowanie leków przeciwbólowych i rozluźniających mięśnie i jak najszybszą terapię manualną z rewizją dotychczasowych codziennych nawyków (oszczędzanie kończyny, unikanie przeciążeń, monotonnych ruchów, unoszenia rąk powyżej głowy).
Ćwiczenia rehabilitacyjne mają za zadanie wzmocnienie mięśni grzbietu i barku, stabilizowanie łopatki, centrowanie głowy kości ramiennej i reedukację posturalną. Regularnie prowadzone nie tylko wzmacniają mięśnie barku ale przede wszystkim przywracają ruchomość stawu w jego – w miarę pełnym – zakresie.
Czas powrotu do pełnej aktywności skracają zabiegi fizykoterapii. Wśród nich najczęściej poleca się: krioterapię, jonoforezę (wprowadzanie leków przeciwbólowych za pomocą ultradźwięków), laseroterapię, naświetlanie solluxem (ma charakter przeciwbólowy lub przeciwzapalny). Dobrym uzupełnieniem rehabilitacji przy zespole bolesnego barku jest stosowanie technik mięśniowo-powięziowych i kinesiotapingu. To ostatnie – plastrowanie dynamiczne – jest szczególnie przydatne w przypadku poprawienia stabilności stawu i ułatwienia pracy w przypadku ograniczonej ruchomości.
Leczenie operacyjne zespołu bolesnego barku jest ostatecznością. Stanowi niewielka grupę przypadków. Zabiegi leczenia zespołu bolesnego barku przeprowadza się najczęściej metodą artroskopową.
Jeżeli potrzebujesz pomocy fizjoterapeuty z powodu bólu barku zapraszam do KONTAKTU i do mojego gabinetu fizjoterapeutycznego w Rzeszowie.
Gabinet Masażu Rzeszów – Fizjo Effect